به گزارش سیمای کنگ، آموزش مجازی طی سال‌های اخیر به یکی از شیوه‌های مهم ادامه فرآیند تعلیم و تربیت تبدیل شده است؛ اما اجرای این شیوه، به‌ویژه در شرایطی که مدارس ناچار به تغییر سریع میان آموزش حضوری و مجازی هستند، با چالش‌های مختلفی برای مدارس، معلمان، دانش‌آموزان و خانواده‌ها همراه است.
در همین رابطه، علی احمد‌نژاد کنگی، مدیر دبستان معراج بندر کنگ، در گفت‌وگو با سیمای کنگ به بیان بخشی از دغدغه‌ها و مشکلات موجود در مسیر آموزش مجازی پرداخت.
او با اشاره به اینکه آموزش مجازی تنها دانش‌آموز را درگیر نمی‌کند، گفت این شیوه برای معلم، خانواده و دانش‌آموز نیز نیازمند آمادگی و امکانات مناسب است و نمی‌توان انتظار داشت بدون فراهم بودن زیرساخت‌ها، همان کیفیت آموزش حضوری در فضای مجازی نیز برقرار شود.
امکانات؛ یکی از دغدغه‌های اصلی
یکی از موضوعات مطرح‌شده در این گفت‌وگو، دسترسی به تجهیزات مناسب بود. در شرایطی که بخشی از معلمان برای آموزش مجازی ناچار به استفاده از گوشی شخصی خود هستند، وجود امکاناتی مانند گوشی یا لپ‌تاپ مناسب، دوربین، تخته هوشمند و سایر تجهیزات آموزشی می‌تواند در افزایش کیفیت آموزش مؤثر باشد.
از سوی دیگر، شرایط همه خانواده‌ها نیز یکسان نیست و برخی دانش‌آموزان ممکن است به گوشی مناسب، اینترنت یا حتی یک دستگاه اختصاصی برای حضور در کلاس دسترسی نداشته باشند؛ مسئله‌ای که می‌تواند زمینه ایجاد تفاوت در فرصت‌های آموزشی دانش‌آموزان را فراهم کند.
ضرورت وجود برنامه مشخص برای معلمان و خانواده‌ها
از دیگر دغدغه‌های مطرح‌شده، نبود یک چارچوب واحد برای نحوه برگزاری کلاس‌ها و ارسال تکالیف بود.
در آموزش مجازی، اگر هر معلم زمان‌بندی متفاوتی برای حضور، ارسال تکالیف و پاسخ‌گویی به دانش‌آموزان تعیین کند، ممکن است خانواده‌ها با برنامه‌های متعدد و بعضاً متناقض روبه‌رو شوند.
به همین دلیل، وجود یک برنامه مشخص و هماهنگ می‌تواند به خانواده‌ها کمک کند تا بدانند دانش‌آموز در چه ساعتی باید در کلاس حضور داشته باشد، تکالیف چه زمانی ارسال شود و ارتباط با معلم چگونه انجام گیرد.
آموزش آنلاین؛ فقط ارسال تکلیف نیست
در این گفت‌وگو همچنین بر تفاوت میان آموزش واقعی آنلاین و آموزش صرفاً آفلاین تأکید شد.
در یک کلاس آنلاین استاندارد، معلم باید بتواند مانند کلاس حضوری با دانش‌آموزان ارتباط داشته باشد، سؤال بپرسد، پاسخ دریافت کند، روند یادگیری را بررسی کند و در صورت نیاز همان لحظه توضیح بیشتری ارائه دهد؛ بنابراین صرف ارسال فایل، ویدئو یا تکلیف نمی‌تواند تمام نیازهای آموزشی دانش‌آموز را پوشش دهد.
بلاتکلیفی؛ چالش دیگری برای مدارس
یکی دیگر از موضوعات مطرح‌شده، ابهام درباره ادامه آموزش حضوری یا مجازی بود.
مدرسه برای برنامه‌ریزی آموزشی، نیازمند اطلاع‌رسانی به‌موقع است؛ چرا که تغییر وضعیت از حضوری به مجازی یا برعکس، علاوه بر دانش‌آموزان، برنامه کاری معلمان و خانواده‌ها را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.
مدرسه باید بتواند از قبل برای هر دو شرایط برنامه داشته باشد تا در صورت تغییر وضعیت، فرآیند آموزش با کمترین اختلال ادامه پیدا کند.
توجه به زیرساخت مدارس
در بخش دیگری از این گفت‌وگو، موضوع تجهیزات و منابع مورد نیاز مدارس نیز مطرح شد؛ اینکه مدرسه برای حفظ کیفیت آموزش، به امکانات و منابع کافی نیاز دارد و نمی‌توان تمام هزینه‌های مورد نیاز برای تجهیزات آموزشی را بر دوش خانواده‌ها یا مجموعه مدرسه گذاشت.
در نهایت، آنچه از این گفت‌وگو می‌توان دریافت این است که موفقیت آموزش مجازی تنها به فراهم بودن یک سامانه یا اتصال به اینترنت وابسته نیست؛ بلکه نیازمند برنامه‌ریزی مشخص، تجهیزات مناسب، آموزش و آمادگی معلمان، همکاری خانواده‌ها و فراهم بودن فرصت برابر برای دانش‌آموزان است
